‘Het humanitaire moment'
Jaar van uitgifte 2016
Nur1 694
Nur2 686
Reeks naam Bibl. Dissidentium Neerlandicorum
Status leverbaar
Taal Nederlands
Bindwijze paperback
Bladzijdes 418
Plaats van uitgave Hilversum
Druk 1

'Welke toekomst had Europa na de Eerste Wereldoorlog? Veel mensen geloofden na de barbaarse oorlog niet meer dat dit het beschaafdste continent van de wereld was. Al had Nederland zich zo veel mogelijk afzijdig gehouden, toch kon het zich volgens tijdgenoten evenmin aan deze crisis onttrekken. In haar proefschrift analyseert Marjet Brolsma hoe een bonte verzameling mensen probeerde deze Europese 'ziekte' te genezen. [...] Door haar net breed uit te gooien kan Brolsma wel een belangrijk fenomeen onder de aandacht brengen, dat Nederlanders verbond met geestverwanten over de hele wereld. De twijfels, de antwoorden en initiatieven van deze destijds veelbesproken vernieuwers verwijzen het beeld van een verstard interbellum naar de prullenbak.' Peter van Dam in: Geschiedenis Magazine 52 (2017) 8, p. 67.

‘Het humanitaire moment'

Marjet Brolsma | 9789087046279
39,
+ Toevoegen
Op voorraad in de webshop
Op werkdagen voor 14.00 besteld, dezelfde dag ter post bezorgd. De levertijd is afhankelijk van de postale diensten.
Plaats op verlanglijstje

Beschrijving

Nederlandse intellectuelen, de Eerste Wereldoorlog en het verlangen naar een regeneratie van de Europese cultuur (1914-1930).
 

 

Overal in Europa signaleerden intellectuelen na de Eerste Wereldoorlog een diepgaande beschavingscrisis en droomden van een culturele regeneratie. In Nederland speelde de non-conformistische, cultuurkritische 'humanitaire beweging' een voortrekkersrol bij deze Europese culturele heroriëntatie. De aanhangers van deze beweging - religieus-socialisten en religieus-anarchisten, Dostojevski-vereerders, levensfilosofiebeoefenaars, neohegelianen en talrijke andere anti-rationalistische wereldverbeteraars en religieuze zoekers - gingen te rade bij schrijvers en filosofen als Oswald Spengler, Julien Benda, Romain Rolland en Thomas Mann. In de jaren dertig bekoelde de hooggestemde vernieuwingsdrang sterk vanwege de opmars van het fascisme en nazisme. Deze confronteerde de Nederlandse 'humanitair-idealisten' met de weerloosheid van hun geestelijk-religieuze, humanistische idealen en met de schaduwzijde van het eigen utopische verlangen naar een regeneratie van de Europese cultuur. Deze studie schenkt zowel aandacht aan de wisselwerking tussen cultuurkritiek en politiek, als aan de grensoverschrijdende contacten van de humanitair-idealisten en hun blauwdrukken voor een 'nieuwe cultuur'.