Bruno Nobile de Vistarini (1891-1971) en Wijnand Lemei (1892-1945)

Bruno Nobile de Vistarini (1891-1971) en Wijnand Lemei (1892-1945) werkten in Nederlands-Indië, aanvankelijk allebei voor de Landsgebouwendienst. Bruno Nobile de Vistarini, geboren in Leitersberg (het huidige Kosaki in Slovenië), studeerde aan de TU van Graz. In Surabaya ontwierp hij de fraaie Christelijke Muloschool (1928). In mei 1940 werd hij geïnterneerd. Na de oorlog leidde hij de wederopbouw van Knittelfeld in Oostenrijk. Wijnand Lemei studeerde aan de TH in Delft. Bijna onmiddellijk na zijn aankomst in Nederlands-Indië realiseerde hij het Centrale Burgerlijke Ziekenhuis in Semarang. In 1941 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Technische Hogeschool van Bandung. In 1945 stierf hij aan uitputting in het 'jappenkamp' Ambawara. De levens van Bruno Nobile de Vistarini en Wijnand Lemei hebben elkaar gekruist. Zo ontwierpen zij samen de beroemde Djelok waterkrachtcentrale te Salatiga. In dit BONAS-deel wordt voor het eerst aandacht besteed aan het werk van deze architecten.

Meer informatie over de Bonas reeks is te vinden op deze link.

'The BONAS series follows a similar pattern. A biographical introduction, which encompasses other matters besides architecture, is followed by an exhaustive catalogue of works, with extensive descriptions and illustrated with photographs, presenting the buildings in the past and present. Biographical data, summaries, bibliography, and indexes are all included.' - Harry A. Poeze in Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde, Vol. 176, No. 4 (2020), p. 625 (1 page)

'[...] De BONAS-publicatie toont de kracht van Passchier als pionierend onderzoeker: het identificeren van Indische architecten en het traceren van bronmateriaal. In die zin is de publicatie bijzonder geslaagd. De beschrijving van het leven en het werk van twee architecten, die Passchier begin jaren tachtig al in het vizier had en aar wie sindsdien niemand onderzoek heeft verricht, is een belangrijke aanvulling op de kennis over Indische architecten en architectuur. [...]' - Pauline K.M. van Roosmalen in Indies Tijdschift (2020) nr. 2, p. 15