De zotheid is een trouwe vriend van de mens door de eeuwen heen. Vooral tijdens het carnavalsfeest verlicht hij ons bestaan, hoewel de deugniet gelijktijdig zijn best doet onze vreugde in de richting van chaos te duwen. De verrukkelijke dwaasheid heeft een beangstigend trekje.
Kerk en stedelijke overheden namen daarom in het verleden een tweeslachtige houding in ten aanzien van carnaval. Vaak kreeg het zottenfeest meer tegenwerking dan medewerking. Op zijn best wilden kerk én overheid het carnaval gedogen, maar de verschillen waren lokaal groot: terwijl de clerus het carnaval in één plaats liet gaan zoals het ging, werd het elders zelotisch tegengewerkt.
Pas rond 1900 ontving carnaval meer begrip van kerk en overheid. Het volksfeest kreeg meer ruimte, hoewel de verschillen van plaats tot plaats groot bleven. In Tilburg hield het verzet het langst stand. Pas in 1965 stond het Tilburgse bestuur het openbare carnaval toe. Tot die tijd moesten de Tilburgers in de kroeg of in de huiskamer hun carnaval vieren, als de avond viel, haast stiekem, achter de gordijnen.
André van Voorst (1953) studeerde geschiedenis aan de Vrije Universiteit. Hij houdt zich momenteel bezig met het schrijven van historische artikelen voor diverse tijdschriften. In 2023 publiceerde hij bij Uitgeverij Verloren een boek over de katholieke traditie om ongedoopte kinderen 'achter de heg' te begraven, in ongewijde aarde.
Bert van Voorst (1953) legt zich als fotograaf toe op langlopende projecten. Een voorbeeld hiervan is het project ‘Honderd maal zwart-wit’, een serie kunstenaarsportretten die in het Museumkwartier in Tilburg ontstonden. In 2025 werd een grote solotentoonstelling met 125 portretten van zeventienjarigen georganiseerd in Galerie NS16 in Tilburg.