Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap
Jaar van uitgifte 1996
Nur1 685
Nur2 621
Reeks naam Egodocumenten
Status leverbaar
Taal Nederlands
Tweede taal achttiende-eeuws Nederlands
Bindwijze ing
Bladzijdes 159
Redactie Peter Altena
Reeks nummer 11
Plaats van uitgave Hilversum
Druk 1

'De "wijsgerige autobiografie" is door Peter Altena voorzien van een uitvoerige inleiding en gedetailleerde aantekeningen, en samen vormen zij een uitstekende inleiding op het leven en werk van deze fascinerende achtiende-eeuwse schrijver.' O. Praamstra in: TNTL 113 (1997) 1. '(...) een interessant schrijversportret, compleet met gedichten, titels van dichtbundels, verhandelingen, geschiedschrijving, romans, toneel en vertaalwerk. Deze 52 (!) titels zijn, waar mogelijk met huidige vindplaats, achter in het boek nog eens op een rij gezet.' M. Catania-Peters in: Holland 97-3. 'Altena plaatst Paape en zijn werk inzichtelijk in de historische context en portretteert hem met al zijn zwakheden en tekortkomingen als belangrijk getuige van zijn tijd.' E. Kuijpers in: NRC 3-8 1996

Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

Gerrit Paape | 9789065501417
19,
+ Toevoegen
Op voorraad in de webshop
Op werkdagen voor 14.00 besteld, dezelfde dag ter post bezorgd. De levertijd is afhankelijk van de postale diensten.
Plaats op verlanglijstje

Beschrijving

 

De autobiografie van de bekende patriot Gerrit Paape (1752-1803) verscheen in druk in 1792, terwijl de auteur zich in ballingschap bevond. Vanuit Duinkerken, de plaats waar veel patriotten betere tijden afwachtten, richtte Paape zich tot de lezers in zijn 'gewezen vaderland'. Door zijn lezers en geestverwanten zo te laten weten, dat hij aan gevechtskracht niet had ingeboet, ontdook Paape 'in geschrifte' zijn verbanning. Gerrit Paape, die de Nederlandse literatuur van de late achttiende eeuw heeft verrijkt met een vloed aan scherpzinnige en humoristische politieke romans, schetst in zijn autobiografie zijn ontwikkeling als schrijver en de vorming van zijn wijsgerig systeem. Die wijgerigheid heeft niet zo veel om het lijf, al zijn de patriotse implicaties ervan onmiskenbaar. De ontwikkeling van zijn schrijverschap echter is met grote precisie en een moderne visie getekend. In zijn autobiografie identificeert Paape zich met de broodschrijver, een tot die tijd nauwelijks gewaardeerd type schrijver. De autobiografie van Paape is alleen al om die reden een heruitgave meer dan waard: de genese van een modern commercieel schrijverschap is in de Nederlandse literatuur nergens zo helder en zo uitdagend beschreven. Mijn vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap is daarnaast een belangwekkend politiek document: een gebannen patriot tracht langs de wegen van autobiografie en wijsbegeerte zijn publiek te herwinnen en te beïnvloeden. De kracht van Paapes autobiografie is, dat zij er ook nu nog in slaagt lezers te intrigeren en te irriteren.